Ik kan net zeggen sterkte voor de familie van de overledene en spoedige herstel voor de twee medewerkers.

Oww, daar.. Ik dacht al, weesperzijde..
Alweer spanning bij m'n oude woonlocatie om de hoek 't is daar wel vaker schering & inslag these days..

Tja, veel vrouwen/"professionals*" hebben wel vaker moeite om 'n degelijke inschatting van 'n -verziekte- mannelijke psyche te maken.

Natuurlijk wel sterkte & veel moed gewenst aan de 2 kleine dochters & man van 't gezin.
Die zullen het nog zwaar hebben, maar nòg veel zwaarder krijgen.

*= met "professionals" bedoel ik dan met name psychiaters die echt geen zak goed doen/uitrichten.

ik heb daar 4maanden geleden nog gewoond , ik ken de daders en de slachtoffers..
Suzan had die niet verdiend ze probeerde de jongeren alleen maar te helpen.
En nu moet ze haar 2 jonge kinderen achterlaten..
Suzan rust in vrede

Beste Rouke

Jammer dat je bericht overspoeld is met cynischme, de meeste bewoners van dit soort opvang is niet "zomaar"verziekt, er zit een heel verhaal achter en jij mag god op je blote knietjes danken dat je dit nooit mee hebt hoeven maken.

Ik wens de familie en collega`s van de slachtoffers veel sterkte en met name die van de overledene.

En voor de bewoners: weer een trauma erbij wat je moet verwerken, ook daarmee sterkte.

Help je met hart en ziel en dan schijntje leven nog geen cent waard te zijn.
Serkte voor de nabestaanden En aan de rechter over het oordeel dat hij gaat vellen over de verdachte. Ik schat 8 jaar voorwaardelijk met TBS.En dan ben ik streng!

Beste Vera,

Hiermee geef je aan dat je duidelijk geen idee hebt, wie ik ben & wat voor verleden ik met "hulp"verlening achter de rug heb.
Probleem met hulpverleners is dat ze vaak eigengereid "diagnoses" stellen, mensen geen hulp aanbieden die ze daadwerkelijk willen/zulle naccepteren laat staan dat de "hulp" die ze aanbieden daadwerkelijk functioneert/prettig ervaren wordt door diegene.

Ik ben als -langdurig "cliënt"/"patiënt"- expert op dat gebied helaas niet "cynisch" méér realist.
Er zijn bepaalde mensen die vanwege relatief goede start &/of degelijke opvoeding wél goed geholpen kunnen worden, 't merendeel van met name mannen is gewoonweg 'de sigaar'.
Nu heb ik vroeger ook dat type gesprekjes gehad & daarbij kan ik me herinneren dat ik me ook niet altijd even fatsoenlijk bejegend voelde.

Misschien iets merr zelfkritiek (ook vanuit hulpverleners.)

Bankiers, mannen, vrouwen, pubers, "klanten""service" medewerkers, "ambtenaren", leraren, "monteurs" we kunnen alemaal wel n's wat meer aan zelf-refelctie doen.
Dé DSM-standaard niet meer geloven is 1 punt waar psychiaters aan zullen moeten wennen. (ook nummer 5 niet nee.,)

Mijn excuses voor de spelling, ik had 'n veel uitgebreidere post klaarstaan, maar ik dacht laat ik het 'kort' houden.
Jammer genoeg wél met spelfouten.

Nog wel belangrijk:
Alle diagnoses tot vorig jaar waren verkeerd gesteld &/of gerelateerd.
Heb zelf alles moeten achterhalen.
Werd belogen & er werden zaken verdraaid binnen psychiatrie & "hulp"verlening.
Dat leidt bij mij tot 1 "simpele" conclusie:
Ook hulpverleners moeten veel beter op hun luiheid gecontroleerd worden.
(*waarmee ik niet op paperassen doel, maar meer op alles in het dossier op memorystick via geluidsopnames+ geschreven uiteindelijke 'diagnoses'+aanverwante 'conclusies'..)

Ik heb eigenlijk best handige ideeën omtrent diagnosestellingen & "hulp"verlening, maar ik laat die niet los totdat ik “mijn recht” heb gehad. (wat ook kan beteken dat ik ze binnen afzienbare tijd mee te gronde neem; fijn voor at5 webred., geen 'vervelende' posts meer modden, omdat ik onder de grond gestopt ben.


P.s: Ik (kan) echt heel lief zijn hoor, probleem is: wie was/is het voor mij??

Wat voor mens ben jezelf, als je iemand anders, van harte, iets vreselijks toewenst?

Rouke

Ik ging er van uit na je posting gelezen te hebben dat je iemand was die totaal geen begrip voor de situatie van de bewoners te hebben, niet wetende dat jij ook hulpverlening hebt gehad.
Ik zelf ben iemand die al jaren in diezelfde hulpverlening werkzaam is (ben nu zelfs een opleiding aan het doen zodat ik mij kan richten op wat ik belangrijk vind) en er is een groot verschil tussen woonbegeleiding en hulp van psychologen en/of psychiaters.
Verder ken ik jou achtergrond natuurlijk niet.
Dat van die zelfreflectie daar heb je zeker een punt, zelfreflectie en empathie, als je dat niet hebt ben je waardeloos als hulpverlener en maak je meer kapot dan dat er al is/was.
Ik wens jou succes met het oplossen van je rechten en rechtzetten van wat in jou ogen fout is gegaan en hoop dat je eens als een bevrijd mens verder gaan gaan want ik geloof best dat je lief kan zijn.
Groetjes Vera

Zie dat er bij mij ook wat foutjes staan maar dat doet er niet toe, de bedoeling is duidelijk.;-)

@rouke ik reageerde al op een andere post van je 'weesperzijde'. maar nu lees ik eea van je achtergrond. je bent niet de enige... al is t niet mijn eigen ervaring, maar die van iemand die ik al meer dan 10 jaar ken. daar vlogen de diagnoses ook alle kanten op. naar de client werd amper geluisterd. meestal werd ook niet begrepen wat hij zei - moet je bekend voorkomen?
ik denk t is nog veel erger dan 'luiheid'. desinteresse.
en van die diagnoses kom je maar moeilijk weer af, he? de medicatie bij de diagnose, is feitelijk de enige 'hulp' die wordt verstrekt.
chemische onbalans in je lichaam, dat kan best zo zijn. onze hersenen slaan dan gewoon op tilt.
en je kan je slecht verweren.
wel zijn er prima patienten/clientenverenigingen waar je wordt begrepen en veel info kan vinden. ik denk, dat jij die route wel kent.
ik probeer iemand op mijn manier wel die steun en dat luisterende oor te geven. kwetsbaarheid op dat 'gebied' is slopend en heel beschadigend als er niet naar je wordt geluisterd.
je woede en willen afreageren begrijp ik best. en je lijkt me ook niet dom of onwillig. je laatste regels zijn heel duidelijk.

@Appie: zelf naar de **** geholpen?
@Vera: Je mag best kritiek hebben op 'n persoon die onvriendelijk is, maar doe dat dan wel op 'n wijze die prettig overkomt (zo ook in dit dodelijke geval.)
Ik had liever ook 'n prettig leven, net zoals de dader dat ongetwijfeld ook liever had gehad, maar mensen maken verkeerde beslissingen op basis van angst & verdriet.

Mannen worden boos & gaan om zich heen meppen & vrouwen verwonden zichzelf. (generaliserend gesproken althans.)
Had dit anders gekund? Yep, is de zorg mede schuldig, je helaas wel.

Maar om nu te stellen dat je de hulpverlening altijd voor 70~100% verantwoordelijk kunt stellen is inderdaad onzin, maar zij hebben wel ’n redelijke vinger in die pap. :wink:

Ik kan in alle eerlijkheid melden dat ik naar alle waarschijnlijkheid heb bijgedragen aan meerdere zelfmoordpogingen & misschien zelfs ’n moordpartij.
Niet om dat ik daar bewust aan heb meegewerkt, maar omdat je als kind/(jong) mens niet weet wat je uitricht bij ’n andere persoon met gedrag &/of opmerkingen.

Zo zijn er nu nòg velen die niet snappen dat ze met hun gedragingen & op- of aanmerkingen zoveel kapot maken bij sommige personen. (al is het je openlijk uitdragen van verliefdheid tov vriend(in) dat kan iemand (uit jaloezie) de rand over duwen.. (de zelfmoord/verkracht rand..)


Ik ben het dan ook hier ernstig mee eens:
http://player.omroep.nl/?aflID=9454376&start=00:18:49&end=00:23:00

Die vrouw snapt ‘t (grotendeels) wel..
Psychiaters waren /zijn tot (minimaal) 2008 echter niet de oplossing geweest.