Het internet overspoelt ons met weeralarmen, op de radio horen we alleen de files van meer dan 22 kilometer en op tv proberen weermannen ons te troosten met winterse landschapsfoto’s.

Het internet overspoelt ons met weeralarmen, op de radio horen we alleen de files van meer dan 22 kilometer en op tv proberen weermannen ons te troosten met winterse landschapsfoto’s.

Desondanks is hét onderwerp van gesprek dit weekend niet de sneeuw zelf, maar de verrichtingen van onze Nederlandse Spoorwegen. Klagen over treinen is zo gewoon, dat het bijna onderdeel lijkt geworden van de Nederlandse identiteit. Ik zou zelf ook een column vol kunnen schrijven over conducteurs die zweren dat de trein naar Roosendaal gaat, om vervolgens vlak voor Dordrecht om te roepen dat we het eindstation bereikt hebben.

Een collega nam het deze week gelukkig op voor de NS. Hij wees me erop dat het Nederlandse spoor één van de drukste ter wereld is. Er rijden zoveel treinen over ons spoor dat zelfs computers moeite hebben met het spoorboekje. Een trein om laten rijden zodat ergens rails kunnen worden vervangen, is haast onmogelijk: het spoor ernaast is ook constant in gebruik. Verder, in Nederland is 5 minuten te laat al een vertraging. Treinen in Rusland zijn gewoon op tijd als ze een half uur later dan gepland aankomen. Bovendien: 97 procent van de Nederlandse treinen komt op tijd.

Automobilisten doen in de sneeuw minstens net zo lang over hun reis. En zij vervuilen tijdens het filerijden ook nog eens de lucht. Zo bezien doet de NS het helemaal niet onaardig.