De rechtbank toonde wel begrip voor de
emoties van P. als gevolg van de pesterijen, maar tekende daarbij aan dat de
jongen zich ook uit de situatie had
kunnen terugtrekken.
Bovendien heeft hij nooit hulp gevraagd
bij de schoolleiding of zijn ouders. P.
had het mes op zak om een einde aan de
pesterijen en vernederingen te maken.
Hij had eigenlijk de bedoeling om het
alleen te laten zien, maar nadat hij op
de bewuste dag een klap in zijn gezicht
had gekregen, is hij het steekwapen
daadwerkelijk gaan gebruiken. P. moet
zich van de rechter in een kliniek voor
jeugdpsychiatrie laten behandelen.