Zie ook: Irakees gezin moet stad verlaten

Volgens de IND is Bagdad er de laatste jaren veiliger op geworden. Maar volgens de ranglijst van beste plekken om te wonen is Bagdad de onveiligste stad op aarde. Reden voor AT5 om aan de Immigratie en Naturalisatie Dienst (IND) te vragen waarom de familie Al Nuaimy dan tóch terug moet naar naar deze Irakese stad. De IND reageert per mail op onze vragen. De IND kan niet zeggen hoeveel Irakese gezinnen in Amsterdam worden 'herbeoordeeld'.

Volgens Vluchtelingenwerk gaat het echter om vier gezinnen met kinderen. Twee daarvan zitten nog 'in de procedure', twee anderen zijn uitgeprocedeerd en moeten Nederland uit, onder wie de familie Al Nuaimy.
Hieronder een schriftelijk antwoord van de IND op een aantal van onze vragen. 

In het interview hierboven reageert Vluchtelingenwerk Nederland op de antwoorden van de IND

De IND is een aantal jaren geleden begonnen met het herbeoordelen van Iraakse oorlogsvluchtelingen die op basis van categoriaal beleid mochten blijven. Hoeveel mensen, gezinnen en kinderen zijn 'herbeoordeeld'?
Het categoriale beschermingsbeleid voor Centraal-Irak is per 22 november 2008 onder het vorige kabinet beëindigd, omdat de algehele situatie in Centraal-Irak verbeterde. Naar aanleiding van de beëindiging van het categoriaal beschermingsbeleid voor Irak zijn de verblijfsvergunningen asiel voor bepaalde tijd van ongeveer 3100 Irakezen opnieuw beoordeeld. Al deze herbeoordeelde vergunningen waren oorspronkelijk verleend op grond van het categoriaal beschermingsbeleid. De uitkomst van deze herbeoordeling kan zowel positief als negatief zijn.
 
Hoeveel hebben Nederland inmiddels verlaten?  
De Dienst Terugkeer en Vertrek houdt de gegevens over deze groep niet apart bij.  
 
Kunt u het aantal specificeren voor (Groot) Amsterdam?
Het is niet mogelijk om de gevraagde gegevens in onze systemen te generenen.
 
Waarom is het belangrijk dat deze mensen terugkeren?
De betrokken vreemdelingen waren vanwege de zeer ernstige veiligheidssituatie in Irak in het bezit gesteld van een tijdelijke verblijfsvergunning asiel. Nu de veiligheidssituatie in Irak is verbeterd, is er geen reden meer om Irakezen enkel en alleen op grond van de algemene veiligheidssituatie bescherming te verlenen. De tijdelijke verblijfsvergunningen asiel van Irakezen die niet om persoonlijke redenen in aanmerking komen voor bescherming zijn dan ook ingetrokken. Het is in het belang van de betrokken vreemdelingen en van de Nederlandse samenleving dat vreemdelingen die geen (uitzicht op) rechtmatig verblijf hebben, terugkeren naar hun land van herkomst.
 
Het gezin dat wij spraken is in 2006 naar Nederland gekomen en kreeg in 2007 een vergunning tot 2015. Is het wel behoorlijk bestuur om na zes jaar legaal verblijf een vergunning in te trekken?
De IND gaat niet in op individuele zaken. Wel kan in meer algemene zin het volgende worden opgemerkt. Indien wordt vastgesteld dat iemand recht heeft op een asielstatus wordt een tijdelijke verblijfsvergunning verleend voor de duur van vijf jaar. Een verblijfsvergunning asiel beoogt de houder ervan te beschermen tegen onverantwoorde risico’s bij terugkeer naar het land van herkomst. Deze risico’s zijn soms van tijdelijke aard. Indien de situatie in het land van herkomst binnen vijf jaar na aanvang van het rechtmatig verblijf van de asielzoeker in Nederland dermate wijzigt dat hij of zij bij terugkeer niet langer risico loopt, mag van de asielzoeker verwacht worden dat hij of zij terugkeert naar het land van herkomst. Als er na vijf jaar geen reden is om aan te nemen dat de houder van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd geen bescherming meer nodig heeft kan hij of zij in principe in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning asiel voor onbepaalde tijd.
 
Op basis waarvan oordeelt de IND dat Bagdad veilig genoeg is?
De minister baseert zijn oordeel over de algemene veiligheidssituatie in Bagdad in de eerste plaats op het Algemeen Ambtsbericht van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Daarnaast betrekt de minister bij zijn beoordeling andere objectieve openbare bronnen, zoals informatie van andere (Europese) regeringen en van de UNHCR, als ook nationale en internationale jurisprudentie.