Ik kan wel huilen zo erg vind ik.Wat in de Tweede
Oorlog gebeurd is.Ik denk heel veel aan mijn
Ouders + Familie die ik nog nooit gezien heb.
Gelukkig heb ik wel Fóto's.Maar ik wil ze zo graag
in leefde lijven zien.Maar heel laats gaat dat niet.
Ze zijn in 1940 - 1945 omgekomen en ik ben in
1941 geboren na Februaristaking dat was een
maand later.En zo is het leven.Ziekenhuis mijn
hele leven met zeven operaties want ik had een
navelbreuk dat is mijn darmen en mijn nieren
aangetast.En als je moet werken moest ik hard knokken om bij die baan te krijgen.Je stond er helemaal alleen voor.Niemand kon jou helpen.
Want je stond alleen voor want je heb geen familie.
En als je deze baan wilde hebben dan ging eerst
de familie voor.Daarom heb ik 4x bij de zelfde baas
gevraagd om te werken.

Ik heb ook ondergedoken kinderen ontmoet.
Ik heb met een meisje gespeelt. We hadden
rare gezichten gezet en de andere kinderen
stonden te lachen.Ik was toen 3 jaar en zij was ook
3 jaar.Het gebeurde in een schuur op de Nieuwe
Herengracht nummer 15.Waar nu een studente
huis is.Zij zou mijn pleegzusje worden als de
oorlog voorbij zou zijn maar helaas heb zij de oorlog
niet overleeft.EN sterkte is ik zie met de andere
kinderen in een vrachtwagen stappen met de
leidsters en zijn nooit meer terug gekomen. Ons
langs heb ik ook veel verdriet van.Ik had zo graag
in mijn armen willen sluiten.Wie weet had ik met
haar getrouwd geweest.

Zou verplicht gesteld moeten worden op de basisschool. We vergeten vaak het verleden en zijn daardoor niet instaat ontwikkelingen te begrijpen. Succes en ik ga het doen, wie loopt mee?

Mee eens. Volgens mij wordt er helemaal of inieder geval heel weinig nog aan geschiedenis gedaan op (lagere) scholen. Geschiedenis is een hobby van mij. Niet zozeer 40-45 Ik ben ook later geboren. Niettemin sta ik altijd op voor dit soort aktiviteiten of luister naar iemand die het wel heeft meegemaakt, of kijk documentaires.

Daarbij is Amsterdam natuurlijk nauw gelinkt met de joodse cultuur.