In Ongenade

Een indringende en aangrijpende vertelling over de botsing van culturen, morele oordelen en familieverhoudingen.

Het inmiddels klassieke verhaal (oorspronkelijk natuurlijk een boek van de Zuid-Afrikaanse Nobelprijswinnaar J.M. Coetzee, maar ook met veel succes verfilmd met John Malkovich in de hoofdrol) behandelt de val van professor Lurie. Deze cynische intellectueel wordt aan het begin van het verhaal ontslagen na een affaire met een studente; vervolgens wordt zijn lesbische dochter slachtoffer van een brute verkrachting, waarna Lurie zijn dagen slijt met het laten inslapen van zwerfhonden.

Het boek is grimmig en confronterend, maar ook multi-interpretabel. Het gaat over het 'nieuwe' Zuid-Afrika, maar wat wil Coetzee nu eigenlijk precies zeggen? De dochter wordt verkracht maar wil geen aangifte doen – ze trouwt zelfs met een familielid van de dader. Een daad van verzoening? Waanzin? Haar verdiende loon? Wat heeft de in het boek zo vaak aangehaalde Lord Byron met dit alles te maken? En staan de zwerfhonden symbool voor blanke Zuid-Afrikanen, of juist voor de zwarte, of voor allebei? In zijn eigen land werd Coetzee beschuldigd van racisme, maar het boek was veel te gelaagd en raadselachtig om die beschuldiging ooit hard te kunnen maken.

De bewerking van Josse de Pauw en Luk Perceval is wat minder raadselachtig. De blanke professor maakt misbruik van een kleurlingenmeisje en komt er mee weg. De buurtbewoners van zijn dochter maken vervolgens misbruik van haar en komen er ook mee weg. Iedereen is slecht, en dan vooral de Zuid-Afrikaanse mannen. Een nog steeds grimmige en confronterende boodschap, maar zo dik lag het er in het boek niet op.