Een alleraardigste traditie waarbij de vraag dient te worden gesteld of dat nog langer mag worden georganiseerd door -alleen- het Wijkopbouwcentrum in de Hendrik Jacobsstraat?
In al die jaren is er veel veranderd, het Museumplein is aanmerkelijk meer bebouwd met de kunstijsbaan, de rollerskatebaan etc. Een agent vertelde me dat zijn aanwijzingen niet meer klakkeloos werden opgevolgd maar hij steeds meer met het publiek in discussie moest gaan. Uitgezocht dient te worden of de vergunningen voor dit jaar nou wél of niet officieël waren verstrekt? Feit is dat er weinig mankracht was zodat iedereen zijn (bak)fiets tegen de stoeprand van het terreintje parkeerde waardoor er bij het uitbreken van paniek -gelukkig niet gebeurd- "vluchtwegen" waren geblokkeerd geweest. Het fietspad werd niet vrijgehouden, toen het dweilorkest speelde werd het omlopend soppen over het weiland met struikelen over heel veel neergepleurde fietsen. Nadat enkele onverlaten vuurwerk in de reservestapel hadden gegooid moest de terzijde geparkeerde brandweerwagen heel snel naar voor. De politieman hoorde ik zeggen: "Drie seconden later ingrijpen en de ramp had niet te overzien zijn geweest". Op de website van het wijkopbouwcentrum het dringende advies geen kleding met syntetische stoffen te vragen, van dat advies hadden de meeste mensen zich niets aangetrokken. Een mevrouw beklaagde zich tegen me dat men vroeger zelf de boom in het vuur mocht gooien, dat men nu zo op afstand werd gehouden.
Goddank ging het gisteren -nog- goed. Wachten we nu op de keer dat het volledig mis gaat? De wijkopbouwcentrumdames deden ook nu weer hun gloeiende best, de warme chocolademelk was lekker. Meer professionaliteit en stringentere veiligheidsvoorzieningen lijken me de voorwaarde deze alleraardigste traditie te kunnen blijven voortzetten. Dat is de bezorgdheid van de man wiens foto`s nòg spectaculairder waren als de bovenstaand getoonde platen van Martin Damen en Donald Smit.

Kreeg een warm gevoel bij bovenstaande foto's !!!

Vuur is natuurlijk een elementair overlevings hulpmiddel, en net zo gevaarlijk als om op een vliegtuig te stappen.

geert ik denk op een vliegtuig stappen, is minder gevaarlijk.
ab, deels heb je gelijk hoor.
mijn kids kregen een sinaasappel per ingeleverde te verbranden kerstboom in de jaren 80. de gemeente met bijstand van de brandweer, organiseerde dan de fik. meerdere keren bij geweest.
je opmerking over brandbare kleding is duidelijk. en terecht, maar realiseer je ajb dat mensen er geen ervaring mee hebben, die brandbaarheid. een vonkje kan genoeg zijn he.
als ik zo de afgelopen dagen de kranten lees, is dat best een item geworden, veiligheid. de brandweer, die mensen van t ijs moet redden, maar vanwege parkeergedrag, niet bij t ijs kan komen.
wat je eigenlijk volgens mij bedoelde: mensen schatten veiligheidsrisico's niet goed meer in.
maar veiligheid moeten mensen eerder zelf leren inschatten. open vuur is altijd gevaarlijk. daar heeft men totaal geen ervaring mee. t moet allemaal gezien worden als fun. "een ander" moet de risico's afdekken.
mijn jongste zoon stak ooit een kaars aan in de woonkamer en verdween erna naar zijn kamer. hij heeft dat flink moeten bezuren. iemand die langsreed, zag die beginnende brand en belde aan, nogal lang he.
de woonkamer stond al vol rook. t kastje was al aan t smeulen waar de standaard die uit een uitgeholde kokosnoot bestond op stond. ik kwam 10 minuten later thuis. de kokosnoot was totaal verbrand. de zoon tamelijk overstuur.
had die voorbijganger die dit zag, niet aangebeld, was t helemaal fout afgelopen.
overigens was er in diezelfde jaren 80, een kinderkledingbedrijf dat al heel erg waarschuwde kinderen geen ontvlambare kunststofkleding aan te trekken. een nachtponnetje van acryl bij een leuke open haard, een vonkje erbij...

@ Marialeguana
Hartelijk dank voor je -zekere- bijval.
Jàren geleden was ik als autosportverslaggever op het Circuit van Zandvoort toen op een bepaald moment een sportwagenrace een minuut of tien werd stilgelegd. De reden was een interventie op het naburige kartbaantje waardoor de enige op het circuitterrein gestationeerde ambulance tijdelijk niet beschikbaar was. Afgelopen zondag kreeg de brandweerauto op het Museumplein een noodoproep, terwijl de bomen doorfikten was er een minuut of zeven geen adequate hulpverlening beschikbaar. Wat nu als er wat was gebeurd? Grote stukken in de krant, de cameraman van AT5 levenslang de pest er in hebbend dat hij op dat moment alweer terug op weg naar de redactie was.
Géén mens weet alles, het is buitengewoon triest dat aanwijzingen van de politie niet zondermeer worden opgevolgd maar dat, volgens zijn eigen zeggen, die ene agent met iedereen in debat moest. Mensen trekken ook geen lering uit voorvallen in het verleden welke overduidelijk hebben bewezen dat het paniek uitbreken vaak nòg catastrofaler is dan de oorzaak zelf. "Het zal zo`n vaart niet lopen", is de laconieke kreet, dus pleuren ze hun (bak)fiets neer op de plek die hen het beste uitkomt, beseffen ze niet dat ze daarmee een 'vluchtroute' afsluiten. Die agent stond er in zijn eentje voor, handhaven was niet mogelijk, dus zo`n happening moet in de toekomst alleen nog maar mogen wanneer er genoeg mankracht is en een tweede brandweerwagen achter de hand wordt gehouden. Betreffende de niet-syntetische kleding dient er betere voorlichting te komen. Begrijpelijkerwijs bezochten de meeste mensen niet vooraf de wijkopbouwcentrumwebsite zodat de voorlichting op een andere wijze had plaats moeten vinden. Ik kreeg vuurvonkjes op mijn suede jas waarbij ik afgelopen maandagmiddag de as heb weggeborsteld, wat nu als ik die avond mijn voor 65% van polyester gemaakt zijnde bodywarmer had gedragen? Mogelijkerwijs had ik deze reactie getikt en verzonden vanuit het Brandwondencentrum in Beverwijk.
Absoluut ben ik niet tegen dit soort happeningen, de voorwaardes zijn:
1) Een doordachte organisatie met genoeg hulpverlening achter de hand.
2) Door het stadsdeel en brandweer een vooraf duidelijk gecontroleerde vergunning.
3) Publiek wat nadenkt, onverwijld de aanwijzingen opvolgt.
A.j.b. geen in welke vorm en mate dan ook herhaling van Volendam, 01-01-01. Wanneer aan die voorwaardes niet kan worden voldaan zullen de kerstboomfikliefhebbers het voortaan uitsluitend moeten doen met Floradorp. Veel mensen kunnen zich niet voorstellen hoe snel het met vuur gaat, dat 'elke seconde telt', hoe desatreus uitbrekende paniek doorgaans is. Helaas weet jij er dus over mee te praten.

@Geert
"Op" een vliegtuig zou ik nooit stappen, zo`n reis lijkt me nogal koud. "In" een vliegtuig stappen is een snelle en redelijk comfortabele vervoersvorm. Is vliegen een 'elementair overlevinghulpmiddel'? Vuur (en water) zijn dat wél waarbij de conclusie dient te zijn dat een kerstboomfik een afgeleide is van dat etc hulpmiddel. Wanneer piloten en luchtverkeersleiders net zo nonchalant met vliegtuigen zouden omgaan als veel mensen doen met vuur (en water) zouden er elke dag minstens twee vliegtuigrampen zijn. Dat gegeven heeft ervoor gezorgd dat ik altijd minder nerveus in een vliegtuig stap dan tussen het publiek in naar een inferno kijk doordat daar lieden staan die de aanwijzingen van mensen welke daarvoor hebben geleerd NIET opvolgen.

Amen.

@Ab,net wat je zegt.
@Maria,jij heeft ook gelijk.
Hebben jullie allemaal gemerkt dat er een je plaats van een uw in Ab z'n reactie van 14:30 is. Hij word dus een spraaktaal 2009 gewenst.
@JEAN-PIERRE , kan ik dat beAmen.

@Geert
Sorry van die slordigheid 'je'. Zo lang ik nog op 'Gespot' reageer zal het 'u' blijven. Zo ben ik namelijk opgevoed betreffende mensen die ik 99,9% zeker nooit driedimensionaal zal ontmoeten. Daarbij ben ik op een leeftijd gekomen dat ik in het gewone leven doorgaans diegene ben welke mag bepalen of er tijdens ontmoetingen wél of niet word getutoyeerd. Spreektaal is iets totaal anders dan schrijftaal zoals schrijftaal iets totaal anders is dan telegram/s.m.s.-taal. Elke communicatie zijn eigen taalvorm zo lang het maar respecterend, zorgvuldig en leerzaam is.
@Jean-Pierre
Aanvullend op mijn reactie onder het item over kruiend ijs bij de vuurtoren van Marken:
Iemand aanvallen hoort men met open vizier te doen. Jouw aanvallen destijds van Guus R en nu mij waren/zijn dat niet. Zowel die Guus R als mij hebt u daarmee niet werkelijk mee want beiden hebben hèèl vèel dingen meegemaakt, het in de spotlight staan kent ook weinig tot geen geheimen meer voor ze. M.a.w.: Uw "grapjes" zullen zich vroeg of laat tegen uzelf keren. Dat zou jammer zijn want misschien bent u wel een hele aardige kerel die ook nog goed is voor uw moeder enzo. U en uw compaan J.Stender in alle opzichten het allerbeste.