Geschiedenis van het kraken
De eerste georganiseerde kraakacties in Nederland vinden plaats in 1964. In het Amsterdamse studentenblad Propria Cures verschijnt een artikel onder de kop ‘’Red een pandje’’ waarin wordt bericht over de sanering van de wijk Kattenburg. De gehele wijk moet tegen de vlakte. De woningen zijn "Onbewoonbaar verklaard". Maar het slopen van de wijk laat nog jaren op zich wachten en een verslaggever van het blad ziet destijds hoe de net door de oorspronkelijke bewoners verlaten huizen door een ploeg gemeente arbeiders opzettelijk onbewoonbaar worden gemaakt. Hij noemt dit ‘’legaal vandalisme’’ en stelt dat honderden studenten nog jarenlang op Kattenburg zouden kunnen wonen. De ergernis over de woniningnood, wordt vergroot doordat er in en rondom het centrum goed bewoonbare huizen en gebouwen jarenlang leegstaan. Sinds de grote acties van de jaren tachtig is de kraakbeweging steeds minder bekend geworden. In Amsterdam en Nijmegen blijven met regelmaat panden gekraakt worden, maar de aandacht wordt steeds minder. Ook heeft het fenomeen kraaktoerisme zijn intrede gedaan.

Kraakverbod
Kraken is in Nederland sinds 1 oktober 2010 verboden. De maximale straf voor huisvredebreuk is één jaar cel. Als er bij het kraken intimidatie of geweld wordt gebruikt is de maximale straf twee jaar en acht maanden cel.

Krakers gaan door
In de Kinkerbuurt en Amsterdam-West werden in 2011 in het totaal 38 woningen van Rochdale gekraakt. De schade die de krakers aanrichten gaat van 8.000 tot 40.000 euro.