Koninginnedag. Elke AT5-lezer zal er zo zijn ervaringen mee – en meningen over – hebben. Zelf heb ik een paar jaar geleden besloten om het hele stadsdeel Centrum op 30 april te vermijden. De beelden van mensenmassa’s op het Museumplein en het Centraal Station bevestigden de juistheid van dat besluit maar weer. Wat niet betekent dat ik Koninginnedag in Amsterdam niet leuk vind.

Vorig jaar – ik woonde nog niet in Watergraafsmeer – ontdekte ik vrij toevallig dat Koninginnedag rondom de Linnaeusstraat/Middenweg ouderwets gezellig is. De cafeetjes zetten banken buiten, maar zijn niet overvol, er is een kleine kermis en, heel belangrijk, de complete lengte van het Tropenmuseum tot aan de Kruislaan is één grote vlooienmarkt. En dan niet zo een als in het centrum, waar je vooral hotdogkraampjes, enorme stapels Fantablikjes voor 2 euro en bakken vol verdacht goedkope dvd’s ziet. Nee, de vlooienmarkt in Oost wordt nog grotendeels bevolkt door mensen die de weken ervoor hun zolder hebben opgeruimd. Van mannen die dan toch hun platencollectie maar verkopen tot kinderen die zelf cupcakes hebben gebakken, en van gezinnetjes die de speelgoedkist op een kleedje hebben omgekeerd tot oudere echtparen die 150 verschillende soorten vaasjes van de hand doen. Je bent makkelijk twee à drie uur kwijt als je beide zijden van de straat helemaal gezien wilt hebben. Mijn zaterdagochtend was dus goed besteed.

De buit was uiteindelijk nog bescheiden. Een kort overzicht:
3 boeken (WF Hermans, Hugo Claus en Anton Koolhaas) – samen voor 1,50.
Chronicles of Narnia DVD (als nieuw) – 1 euro.
Een prima werkende blikopener – 50 eurocent.
Een licht beschadigd tegeltje met daarop de wijsheid ‘Ieder praat van mijn drinken maar niemand praat van mijn dorst’ – 10 eurocent.

Van die laatste aanwinst weet ik niet meer zo goed waarom iemand ‘m zou willen hebben, maar toch: een hele ochtend vermaak voor slechts 3 euro en 10 cent. Bovendien is het fascinerend om te zien waar andere mensen mee rondlopen. Ik zag een man lopen met een enorm schilderij van een huilend zigeunermeisje, een vrouw met een geeloranje schemerlamp en zelfs iemand met een complete boiler van minstens dertig jaar oud.

De rest van de middag bracht ik bij vrienden door, die gelukkig in hetzelfde stadsdeel wonen. De zon scheen, er was eten en drinken, en het Museumplein werd geen moment gemist.

En wie is Simon?
Ik ben Simon. Geboren in 1984, opgegroeid met lego en internet via de modem. Zes jaar woon ik nu in Amsterdam en dit jaar studeerde ik af in de psychologie. Terwijl ik een nieuwe levensfase begin, schrijf ik over de dingen die ik zie, denk en hoor. Met politieke interesse en schrijversambities, maar ook als voetbalfan en cafébezoeker. Het doel van een blog is gelezen worden. Dus lees me en roep vooral hoe je het vindt.