Politiek

Analyse: hoe het DNB-debat met Sylvana Simons uit de hand liep

14 februari 2019, 19.11 uur · Aangepast 14 februari 2019, 22.32 uur

AT5

Hoe kon het spoeddebat over de dodelijke schietpartij bij De Nederlandse Bank gisteren in de raad zo ontsporen? AT5 zet alles nog een keer op een rijtje.

Sylvana Simons' BIJ1 vroeg het debat aan omdat er volgens de partij sprake zou zijn geweest van buitensporig politiegeweld. In een zeldzaam vertoon van eendracht keerde de rest van de raad zich tegen BIJ1. 
 
'Makkelijk praten'
Voordat het debat begon, ging het eigenlijk op Twitter al mis toen SP'er Nicole Temmink kritiek had op de volgens haar onsmakelijke timing van het debat, waarop Vreer Verkerke, duo-raadslid van BIJ1, reageerde dat 'zij makkelijk praten had als witte cisvrouw'. Woorden waarvan Simons geen afstand nam. 'Ik ga dus ook niet over elke tweet, van elk fractielid of partijlid van BIJ1, zoals dat ook voor u geldt. Ik heb echt werkelijk waar daar nooit iets te zoeken', zei Simons.
 
 
Excuses
Opmerkelijk en ook uitzonderlijk was dat Simons aanvankelijk niet eens de kans kreeg om aan haar betoog te beginnen. Voordat ze wilde beginnen werd ze al geïnterrumpeerd door de SP, tijdens haar verhaal verdrongen ook de meeste andere fractievoorzitters zich voor de interruptiemicrofoon. Want over de gekozen woorden in de ingediende actualiteit ('de duidelijk onnodige hoeveelheid kogels die zijn afgevuurd') kwam wel iets van een excuus over de lippen. De fractie had door tijdsdruk te snel gehandeld en in de formulering was 'wellicht een faux pas' geslopen.
 
 
'Jongeren schrikken hiervan'
Toch waren er ook zorgen over politie en justitie, die zo werden ingeleid: 'De afgelopen drie jaar heb ik dankzij de inzet en betrokkenheid van politie en openbaar Ministerie in relatieve vrijheid kunnen leven. Ik waardeer het werk dat de politie doet, gelooft u mij', aldus Simons. Maar vervolgens kreeg het deze wending wat betreft het optreden van de politie waarbij een witte Amsterdammer door politievuur om het leven kwam. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) was de man er op uit om doodgeschoten te worden. 'Dit nieuws leeft heel erg onder de mensen die ik spreek. Jongeren, en met name jongeren van kleur, die maken zich zorgen en schrikken hiervan.' 
 
Twijfel over OM
Ook werd de rol van het OM tot nu toe in twijfel getrokken. 'Ik stel deze vragen ook omdat de ervaring mij heeft geleerd dat als het OM verklaart dat iemand onwel is geworden op weg naar het bureau - om maar een voorbeeld te noemen - dat ook iets heel anders kan betekenen.' En dat was de lont in het kruitvat, voor links tot rechts.
 
 
'Walgelijk!'
Eric van der Burg (VVD): 'Dat u hier de suggestie doet dat zwarte mensen bang moeten zijn voor de politie, is walgelijk!' 'U moet zich echt diep schamen. Ja, u kunt lachen maar ik neem het echt hoogstpersoonlijk op', vult Johnas van Lammeren (Partij voor de Dieren) aan. Reinier van Dantzig (D66): 'Ik heb alle vertrouwen in de politie, we steunen ze tot het tegendeel bewezen is en ik vond dit echt het dieptepunt van mijn lidmaatschap van deze raad.'
 
44 tegen 1
En zelfs de trouwste bondgenoot op dit punt, DENK, distantieerde zich, waarmee het 44 zetels tegen 1 werd. 'Ik vind het ook niet gepast dat we dit nu hier moeten bespreken. Ik ben ook volksvertegenwoordiger, ik werk dagelijks met jongeren. Gelukkig heb ik niet gehoord wat mevrouw Simons heeft gehoord. Ik herken dat helemaal niet', zei Numan Yilmaz (DENK). Diederik Boomsma (CDA): 'Je hebt als raadslid niet alleen de taak om zorgen te horen, maar ook om ze niet erger te maken, om ze niet aan te wakkeren. Dus niet door wantrouwen in de samenleving te injecteren door je woorden te kiezen.'
 
 
'Maakt veel los'
Maar zo zag en ziet de fractievoorzitter van BIJ1 het niet. 'U hebt mij niet horen zeggen dat mensen bang moeten zijn om te worden neergeschoten door de politie. U heeft mij wel horen zeggen dat dit heel veel los maakt bij sommige mensen in Amsterdam, die daar ook reden voor hebben zich zo te voelen. En dat is heel vervelend. U kent mij intussen, ik ben een brenger van vervelende waarheden en dan komt het mij vaak duur te staan. Maar dat neemt niet weg dat dit ook een realiteit is die ook aandacht verdient.'