Stad

NL
V

Wijkverpleegkundige: 'Mensen met dementie schrikken juist van mondkapjes'

12 april 2020, 07.42 uur · Aangepast 12 april 2020, 14.47 uur · Door Redactie

Het zijn hele zware tijden in de thuiszorg: het aantal met corona besmette medewerkers en cliënten neemt toe, en er zijn niet altijd beschermende middelen om verdere verspreiding te voorkomen. Toch gaat wijkverpleegkundige Laura Taskin nog iedere dag op bezoek bij haar cliënten. AT5 sprak haar over de nieuwe situatie. 'Door een inzamelingsactie van een collega hebben we gelukkig weer mondkapjes.' 

Hoe voel jij je erbij om op dit moment aan het werk te zijn? 
Persoonlijk voel ik me veilig. Ik heb vertrouwen in mijn eigen beoordelingsvermogen. Ik hou me aan de richtlijnen, zoals afstand houden en vaak je handen wassen. Ik weet wat ik moet doen als ik klachten heb of wanneer iemand anders klachten heeft. Ik denk dat als ik mij hieraan hou, ik mijn werk kan blijven doen naar eigen inzicht.

AT5

In hoeverre zijn jullie beschermd? Zoals met mondkapjes?
Deze vraag had ik wel verwacht, dit is inderdaad wel iets dat speelt. Er is een groot tekort aan beschermende middelen in Nederland. Dus dat betekent dat we ze niet te pas en te onpas kunnen gebruiken. We hebben gelukkig via een inzamelingsactie van een collega weer mondkapjes. Op dit moment gebruiken we dit bij zeer kwetsbare of angstige cliënten, of als een collega zelf klachten heeft. Het geeft wel een fijn gevoel dat het kan. Maar het is niet zo dat we standaard beschermd iedereen kunnen verplegen. 

Hoe voel je je daarbij, dat dat niet mogelijk is? Is dat een onveilig gevoel? 
Nee, voor mij niet. Ik weet dat als het nodig is, dat het dan kan. Ik denk ook dat er een groep zou zijn, bijvoorbeeld mensen met dementie, die juist heel erg zouden schrikken als wij ineens allemaal met mondkapjes zouden rondlopen. 

AT5

Als je nu langsgaat bij mensen, wat voor reacties krijg je dan? 
Dat is heel wisselend. Sommige mensen zijn heel angstig, anderen juist heel rustig. En dan heb je ook nog een groep die het niet zo goed begrijpt, dat hun dagritme anders is. Wat ook gek is, is dat we een soort triage hebben moeten doen van: welke zorg is nu echt noodzakelijk en wat kan er eventueel af? Hierdoor wordt bijvoorbeeld de druk op mantelzorgers groter en heb je een kans op verwaarlozing. We proberen creatief naar oplossingen te zoeken. Ik vind dat we dat op een positieve manier doen. 

AT5

Zoals het nu gaat, is dat voor langere tijd vol te houden? 
Ja en nee. We zijn goed voorbereid, we hebben lijsten met soorten beleid over wat er gebeurt wanneer er ineens heel veel personeel uitvalt, een zogenaamd 'quarantaine-beleid'. Iedereen is ingelicht en dat is het beste wat we nu kunnen doen. 

AT5